Κάθε χρόνο η ίδια ιστορία, τα ίδια τραγούδια που για κάποιο λόγο με συγκινούν. Ειδικά την ώρα που στολίζω το Χριστουγεννιάτικο μου δέντρο.

Η όλη διαδικασία όμως είναι τραυματική κάθε φορά. Η στιγμή που πρέπει να φέρω το δέντρο από την αποθήκη το οποίο είναι ασήκωτο για τα δεδομένα μου. Αλλά σωπαίνω και υπομονετικά μετά από την μισάωρη επιχείρηση μεταφοράς του δέντρου τα καταφέρνω. Νιώθω όμως χάλια αφού έχω γεμίσει σκόνες στα μαλλιά, στα ρούχα, στο πρόσωπο, στο στόμα.

Στήνω το δέντρο και πάλι με υπομονή (την οποία δεν έχω). Και έρχεται η ώρα για τα λαμπιόνια. Κατάληξα να αγκαλιάζω το δέντρο 4-5 φορές για να καταφέρω να περάσω τα λαμπιόνια γύρω γύρω.

Έβαλα τα στολίδια τα οποία δεν μου αρέσουν γιατί θεωρώ ότι δεν είναι ‘ζεστά’ άλλα ‘κρύα’, άναψα τα λαμπιόνια, έκλεισα τα φώτα και κάθισα στον καναπέ και έβλεπα αποχαυνωμένη το δέντρο και στο background ακούγεται το ‘All I want for Christmas is you.’ Άνοιξα ένα μπουκάλι κρασί και το μυαλό ταξίδεψε στο παρελθόν και μέτρησε τις στιγμές μοναξιάς. Χάθηκα μέσα στα κρύα στολίδια που έκαναν παρέα στη παγωμένη μοναξιά μου.

Το τηλέφωνο κτυπά. Είναι ο Χάρης μου!

‘Ελπίζω να μην κάθεσαι να μιζεριάζεις δίπλα στο δένδρο και να παριστάνεις την μοναχική παρθενώπη’

Χαμογελώ. ‘Που το ξέρεις ότι αυτό κάνω?’

‘Εγώ σε ξέρω αγαπημένη μου απέξω και ανακατωτά. Το πρόβλημα είναι ότι εσύ ακόμα δεν κατάλαβες ποια είσαι. Έλεος πια κοπέλα μου. Jesus Christ πλέον μαζί σου!! Τέλος η μιζέρια για σήμερα, ντύσου και πάμε για ποτό.’

‘Ποτό? Αποκλείεται. Θέλω να πάω για ύπνο.’

‘Δε με νοιάζει. Σε 20 λεπτά είμαι εκεί και κανόνισε να μην είσαι έτοιμη γιατί θα δεις την σκοτεινή και αθέατη πλευρά μου’

‘Χαχα! Μάλιστα. Ε τότε δεν έχω κανένα περιθώριο. Τρέχω πάω για να ετοιμαστώ.’

Ο Χάρης είναι φίλος από το σχολείο. Είναι gay και πολύ χαρούμενος για αυτό. Του πήρε χρόνια να συμβιβαστεί και να αποδεχθεί τον εαυτό του για αυτό που είναι. Έμενα από την άλλη μου άρεσε πάντα για αυτό που ήταν και είναι. Ένας άνθρωπος θετικός που σφύζει από ζωή.

Ο Χάρης με πήρε στο καλύτερο wine bar της πόλης, μου παρήγγειλε κόκκινο κρασί και τυριά. Μου κρατούσε το χέρι και με χάιδευε στο μάγουλο. Ξαφνικά η διάθεση άλλαξε με λίγες απλές κινήσεις. Με καλή παρέα, αγάπη και κρασί. Χμμμ έχει και ένα ωραίο αγόρι απέναντι. ‘Του αγοριού απέναντι πείτε του πως τον θέλω’ λέει το γνωστό τραγούδι. Άθελα μου κάρφωσα το ‘αγόρι’ με το βλέμμα μου.

‘Κοπέλα μου πως κοιτάζεις έτσι? Ούτε φλερτ δε ξέρεις να κάνεις. Όλα εγώ θα σου τα μάθω?’ Λέει ο Χάρης και γελά.

‘Παιδάκι μου τι γελάς και κοροϊδεύεις? Πως κάνουν φλερτ δηλαδή? Πες μας εσύ που έχεις κάνει διατριβή στο θέμα.’

‘Στο επόμενο επεισόδιο θα σου πω, τώρα απολαμβάνω το κρασί μου και εσένα που συμπεριφέρεσαι σαν μικρό κοριτσάκι’

Κατσούφιασα λιγάκι αλλά μου πέρασε. Το αγόρι δε μου έδωσε σημασία. Άραγε πόσο χρονών είναι? Είναι αγόρι ή είναι άντρας? Δηλαδή ξέρει τι θέλει? Δηλαδή να με παντρευτεί, να μου κάνει δύο παιδιά, να μου κτίσει ένα σπίτι, να μου αγοράσει ωραία ρούχα κτλ. Απλά πράγματα! Αυτά θέλω τελικά ή αυτά νομίζω ότι θέλω. Μάλλον νομίζω.

Επέστρεψα σπίτι με τα φωτεινά λαμπιόνια. Κάθισα για λίγο και συλλογιστικά και κατέληξα στο ότι τα πιο γλυκά Χριστούγεννα πρέπει να τα νιώσω είτε είμαι μόνη ή με παρέα. All I want for Christmas is for me to be well!!!! Όλα τα υπόλοιπα περιττά και αχρείαστα.